روزي که   دل   از عشق  تو پرداخته بودم
کار   خود   و   کار  دل  خود  ساخته  بودم

ديوانگي ام    تابع     زنجير     جنون   بود
کز خانه  به    ميخانه  برون    تاخته بودم

با مهر   دلم بردي  و  بي مهر شکستي
افسوس که   اخلاق تو  نشناخته بودم

آن  سر  که  به  دامان  توام  بود  زماني
اي  کاش  که  در  پاي  تو  انداخته بودم

هر بردکه بود از تو و چشم سيهت بود
چون  من  ز  ازل  قافيه  را باخته  بودم

شد باعث رسوايي من بر سر هر بام
وقتي  علم  عشق  تو   افراخته  بودم

اشکي که فشاندي به وداعم شب آخر
تاوان   سپند      دل    بگداخته     بودم

آويخته هر شاخه گلي بر سر گيسوت
تيغي است که بر روي خودم آخته بودم

اي کاش که بر شاخه ي طوباي وجودت
چون عهد کهن باز همان  فاخته بودم.


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما
عکس آقای خامنه ای

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

نــوای لـــر روزنوشت های من شورای دانش آموزی دبیرستان شهید خسروی مشاوره دکتر بالاوندی اطلاعات عمومي دکوراسیون داخلی سررسید، سالنامه ،تقویم رومیزی، تقویم دیواری،تقویم جیبی،مشهد